Είστε εδώ

Μοιρολόγια

Είναι αυτοσχέδια τραγούδια που συνθέτουν σι γυναίκες μπροστά στο νεκρό και τα οποία αναφέρονται στα προσόντα του νεκρού. τον καημό των ζωντανών και την ζωή του κάτω κόσμου:

 

Μας έζεψαν τον Κωνσταντή καημένε

ώρε με τ’ άγριο το βουβάλι Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

να κουβαλήσουν μάρμαρα καημένε

ώρε κι κιανοσπραρίτσα

Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

να φτιάξουν την Αγιά Σοφιά καημένε

ώρε το μέγα μοναστήρι

Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

με τετρακόσια σήμαντρα καημένε

ώρε κι εξήνταδυό καμπάνες Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

κάθε κελί και Διάκος

Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

να βάλουν μέσα καλογριές καημένε

και απ όξω καλογέροι

Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

να βάλουν και έναν νιό παπά καημένε

ώρε να μας ξομολογάει

Κωνσταντούλα μου μωρέ κρίμα κι άδικο

-------------------

Λάλησε Κούκε

Λάλησε, Κούκε μ’ λάλησε

Λάλα το πώς λαλούσες

Λάλα να πρέπουν τα βουνά

Να πρέπει ο τόπος όλος.

Τι να λαλήσω, τι να ειπώ

Και τι να μολογήσω

Μας ήρθε η άνοιξη πικρή

Το καλοκαίρι μαύρο

Μας ήρθε κι χινόπωρος

Πικρός φαρμακωμένος.

Είπαν για μας

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587p07