Είστε εδώ

Ακριτικά τραγούδια

Αναφέρονται σε θρύλους και κατορθώματα των ακριτών, των ανθρώπων εκείνων δηλαδή που φύλαγαν τα σύνορα του Βυζαντινού κράτους και ανάγονται στον 9ο και 10ο αιώνα. Περιγράφουν έναν κόσμο αγώνων και ατομικών ανδραγαθιών, εξυμνείται η ανδρεία και η σωματική ρώμη των ακριτών που αγγίζει το υπερφυσικό.

Τα εννιά αδέρφια

Τα τέσσιρα, τα πέντι, τα ιννιά πιδιά

βαρί φιρμάνι τα 'ρθι απού του βασιλιά,

να πάν'  να πουλιμήσουν μέσα στα Βουιδινά.

Μι την ιφκή σ' πατέρα να πάμι στου καλό.

Μι την ιφκή μ' πιδάκια να πάτι στου καλό.

Τα ιννιά πιδιά να πάτι, τα ουχτώ γυρίστι,

ο Κώστας, μικρουκώστας, πίσου να μην ιρθεί,

τ’ είταν ραβουνιασμένος και την παράτησι.

Παίρνουν έναν κάμπου κι μια ξηρουκαμπή

κι πόλιμου δε βρήκαν κι πίσου γύρισαν.

Κάνουν σαράντα μέρες χωρίς νερό

και βρίσκουν ένα μπιάδι, συρτουμπήγαδου.

Λαχνίζουν, μιλαχνίζουν, του πως να βγάλν’ νιρό.

Στουν Κώστα παίφτ' ο κλήρους να βγάλ' νιρό.

Βγάζει σαράντα στάμνις κι δεν τους χόρτασι.

Βγάζει σαράνταπέντι κι τους χορτάσι.

Τραβάτι μι αδερφάκια να μι βγάλιτι

Τραβούμι αδιρφούτσ κι συ δε φαίνισι.

Βάλτι κι τ’ άλογό μου να τραβήξ· κι αυτό.

Τραβάει κι τ’ άλογό σου μα συ δε φαίνεσαι.

 

πηγή: Συλλογή Απ.Ράπτη "Θεσσαλικό Ημερολόγιο", τόμος ΙΑ, Λάρισα 1987

Είπαν για μας

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587p07