Είστε εδώ

Χριστούγεννα

Μόλις άρχιζε να ξημερώνει η παραμονή Χριστουγέννων τα παιδιά άναβαν μια μεγάλη φωτιά με πουρνάρια και μόλις ξημέρωνε σκορπούσαν την φωτιά με τις τζιουμάκες (μακρύ ξύλο με γκοφούλι στην άκρη που συμβόλιζε τις γκλίτσες που κρατούσαν σι βοσκοί που προσκύνησαν τον Χριστό) για να πυρωθεί η Παναγιά με το Χριστό. Μετά τα παιδιά γυρνούσαν στα σπίτια του χωριού να αναγγείλουν το χαρμόσυνο μήνυμα της γέννησης του Χριστού λέγοντας:

«Κόλιαντρα Μέλιαντρα Χριστός γεννιέται

Μάκου δώσι μι μια κλούρα

μη σι κόψου μη τσικούρα

μη σι βάζου στου παχνί

κι σι φαν οι κότες του μνι»

Η μέρα αυτή της παραμονής ονομάζονταν Αϊ-Κόλενδρη και τα παιδιά που γύριζαν κολιανδρούλια. Όταν τα κολιανδρούλια πήγαιναν σε ένα σπίτι η νοικοκυρά έριχνε λίγο αλάτι στο πάτωμα του σπιτιού και τα έβαζε να χτυπούν με τα ξύλα και να βελάζουν (για να γεννιούνται αρνιά θηλυκά). Στην πρώτη παρέα που πήγαινε στο σπίτι έλεγε να καθίσουν όλοι κάτω για να κάτσει η κλωσσαριά. Αν από αυτήν την πρώτη παρέα τα περισσότερα ήταν κορίτσια τότε θα γεννιόταν αρνιά θηλυκά. Από την προηγούμενη μέρα οι νοικοκυρές είχαν έτοιμες τις κουλούρες για να τις δώσουν στα κολιανδρούλια. Αυτά μετά τα μάζευαν στον Κόλιανδρο. Ο Κόλιανδρος ήταν ένα μικρό κοίλο ξύλο που το πελεκούσαν φτιάχνοντας κίκες. Από τη μεσαία και μεγαλύτερη κίκα έδεναν το σκούλο, από τη μια άκρη του, και την άλλη άκρη την έδεναν στην ζώνη τους. Έτσι περνώντας τες στο σκούλο κρέμονταν πίσω στον ώμο χωρίς να πέφτουν, γιατί τις εμπόδιζε το Κόλιανδρο. Εκτός από τις κουλούρες που μοίραζαν στα παιδιά οι νοικοκυρές έφτιαχναν άλλες δύο. Μία στρόγγυλη που παρίστανε μαντρί και μία σε σχήμα σταυρού για το ζευγάρωμα των αρνιών. Την ημέρα των Φώτων τις πήγαιναν στον αγιασμό, τις στούμπιζαν, τις ανακάτευαν με αλάτι και τις έδιναν στα ζωντανά.

Είπαν για μας

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587p07