Είστε εδώ

Χοροί

Στο Σαραντάπορο παλαιότερα ο παραδοσιακός χορός, η μουσική και το τραγούδι ήταν το μόνο μέσο έκφρασης. Με το χορό ο απλός άνθρωπος εξέφραζε τη χαρά, τη λύπη, τα βάσανα, τους καημούς, τα παράπονα της ζωής.

Ήταν ο μοναδικός τρόπος διασκέδασης, η μόνη έξοδος της γυναίκας από το σπίτι.

Οι μέρες των μεγάλων γιορτών είχαν έτσι για τους κατοίκους ιδιαίτερη σημασία, καθώς όλοι έβγαιναν στο μεσοχώρι (πλατεία) για να χορέψουν. Εκεί οι νέοι έβλεπαν τα κορίτσια και αντάλλαζαν τις πρώτες ματιές, ενώ άρχιζαν και τα προξενιά. Οι πεθερές και σι συμπέθεροι έπαιρναν την νύφη που ήταν ακόμη αρραβωνιασμένη να χορέψει μπροστά να σύρει το χορό κρατώντας την από ένα μαντήλι και την καμάρωναν.

Τα λαϊκά όργανα ήταν κυρίως το βιολί και το λαούτο, καθώς και το κλαρίνο. Οι οργανοπαίκτες ήταν κάποιοι του χωριού, αλλά πολλές φορές και από την γύρω περιοχή. Δεν υπήρχε πάντοτε η δυνατότητα παρουσίας οργανοπαικτών. Το τραγούδι, σ' αυτές τις περιπτώσεις, εξωτερίκευε τα συναισθήματα τους και δεν υστερούσε καθόλου σε παλμό και πάθος, που χαρακτήριζαν πάντα τα γλέντια τους.

Μέσα στο κέντρο του κύκλου πιάνονταν οι άντρες. Αυτό δείχνει τον τύπο της πατριαρχικής οικογένειας και την θέση της γυναίκας στην κοινωνία του χωριού. Στο δεύτερο κύκλο ήταν τα ελεύθερα και αρραβωνιασμένα κορίτσια. Ακολουθούσαν οι παντρεμένες και μεγάλες γυναίκες και στον τελευταίο κύκλο χόρευαν τα παιδιά.

 

ΣΥΡΤΟΣ

Χορεύεται σ όλη την Ελλάδα με μικρές παραλλαγές στις διάφορες περιοχές. Ο χορός κατάγεται από την αρχαία Ελλάδα, κάτι που αποδεικνύεται από επιγραφή του 1ου μ.Χ. αιώνα από θρησκευτικό πανηγύρι στο ιερό του Απόλλωνος στο Ακραίφνιο της Βοιωτίας.

Είναι ο μόνος χορός που σώθηκε με αρχαίο όνομα ενώ διαδόθηκε και με το όνομα καλαματιανός, όχι από την πόλη της Καλαμάτας. αλλά από το γνωστό τραγούδι «Κι αν πας στην Καλαμάτα κι ερθής με το καλό, φέρε μου ένα μαντήλι...» που συνηθίζονταν να τραγουδιέται στους γάμους και αναφέρονταν στο μεταξωτό μαντήλι, ιερό σύμβολο κάθε γαμήλιας τελετής.

Ο χορός έχει 12 (δώδεκα) βασικά βήματα και ολοκληρώνονται σε 4 (τέσσερα) μουσικά μέτρα, ενώ ο πρώτος χορευτής κάνει διάφορες παραλλαγές όπως στροφές, καθίσματα και το κράτημα. Είναι κυκλικός χορός και η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες με λυγισμένους αγκώνες.

Γνωστό τραγούδι είναι το «Όλα τα πουλάκια».

 

ΣΥΡΤΟΣ ΣΤΑ ΤΡΙΑ

Είναι χορός αργός, μεικτός, κυκλικός, η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες και με λυγισμένους αγκώνες και τα βήματα του χορού είναι ό (έξι). Το μουσικό μέτρο είναι δίσημο ή τρίσημο. Όταν είναι δίσημο ολοκληρώνεται σε 3 (τρία) μουσικά μέτρα, ενώ όταν είναι τρίσημο ολοκληρώνεται σε ό (έξι) μουσικά μέτρα. Εκτός από τα βασικά βήματα, τις στροφές και τα καθίσματα, συχνά το τραγούδι τους ανάγκαζε να κάνουν κάποια επιπλέον επί τόπου βήματα ή έκαναν κράτημα κίνησης για να ξεκουραστούν, κυρίως όταν τραγουδούσαν πριν ξεκινήσουν μια καινούρια φράση. Έτσι ο χορός γίνονταν ακόμη πιο αργός.

Γνωστό τραγούδι είναι το «Κοντούλα λεμονιά».

 

ΞΕΚΟΠΟΙ ΧΟΡΟΙ

Χορεύονται χωρίς να πιάνονται από τα χέρια π.χ. Μπεράτι, Τασιά. Είναι δρομικοί χοροί, χορεύονταν στους δρόμους του χωριού, όταν γυρνούσαν χορεύοντας, καθώς και στους γάμους. Ιδιαίτερα αγαπητοί ήταν αυτοί οι χοροί στους νέους, γιατί μπορούσαν να κάνουν σκέρτσα. Έκαναν στροφές, καθίσματα, φιγούρες, ανάλογα με την διάθεση και τον χαρακτήρα. Χορεύονται πότε πιο ζωηρά και πότε πιο στρωτά.

α) Μπεράτι: Έχει 6 (έξι) βήματα και ολοκληρώνεται σε 2 (δύο) μουσικά μέτρα. Τα βήματα συνοδεύονται κι από χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών. Έτσι χορεύεται το γνωστό τραγούδι της «Λαφίνας».

β) Τασιά: Τα βήματα εδώ είναι 6 (έξι) και ολοκληρώνονται σε 2 (δύο) μουσικά μέτρα. Κι εδώ η εκτέλεση των βημάτων συνοδεύεται από χαρακτηριστική κίνηση των χεριών. Ο χορός πήρε το όνομα του από το γνωστό τραγούδι «Τασιά, μωρέ Τασιά».

 

ΤΣΑΜΙΚΟΣ

Ανδρικός χορός. Εκφράζει παλικαριά, λεβεντιά και περηφάνια. Χορεύεται κυκλικά με λαβή των χεριών από τις παλάμες και λυγισμένους τους αγκώνες. Το μουσικό του μέτρο είναι τρίσημο 3/4. Δεν χορεύεται απ’ όλους, αλλά κυρίως από τον πρωτοχορευτή, ο οποίος εκτελεί ελεύθερα διάφορα κινητικά μοτίβα πάνω στο ρυθμικό σχήμα, χωρίς συγκεκριμένη σειρά: φιγούρες, καθίσματα, πηδήματα, χτυπήματα των ποδιών στον αέρα κ.ά. Ο δεύτερος στο χορό βοηθάει τον πρωτοχορευτή κρατώντας τον.

Γνωστά Τσάμικα είναι τα τραγούδια:« Ιτιά-ιτιά», «Ένας αητός» κ.ά.

Είπαν για μας

glqxz9283 sfy39587stf02 mnesdcuix8
sfy39587stf03
sfy39587p07