Η επέτειος των 100 χρόνων από τη Μάχη των Στενών του Σαρανταπόρου εμπεριέχει για εμάς τους Σαρανταπορίτες μια έντονη συναισθηματική πλευρά και όλοι μας θέλουμε να τιμηθεί η ιστορική αυτή επέτειος με το καλύτερο δυνατό τρόπο.  Μέσω αυτής της δημοσίευσης επιθυμούμε να γνωστοποιήσουμε, στους συγχωριανούς και τους συντοπίτες μας της ευρύτερης περιοχής, την πρόταση της ομάδας του Sarantaporo.gr, την προσπάθεια για συνεργασία και την ανταπόκριση που βρήκαμε, θεωρώντας ότι αυτή η διεργασία αποτελεί μια ελπίδα για το μέλλον πως η περιοχή μας αξίζει κάτι καλύτερο.

Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από ομιλία του Τριαντάφυλλου Βαΐτση στην ημερίδα του Δικτύου Λόγου και Πράξης που έγινε την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011, στην Ξάνθη, με κεντρικό θέμα «Πόλη – Πολιτική – Πολιτισμός» και στο οποίο γίνεται προσπάθεια μιας φιλοσοφική προσέγγισης του περιβάλλοντος και τίθενται διάφορα ερωτήματα, η αναζήτηση των οποίων θα μας κάνει όλο και περισσότερο περιβαλλοντικά ηθικούς και ευαισθητοποιημένους.

Τι αλλάζει προς το καλύτερο στην καθημερινότητα του μαθητή από το Σαραντάπορο Ελασσόνας την τελευταία εικοσαετία; Τίποτα!!!

10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ. Διαβάστε πόσο ταιριάζουν με την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και ανασύρετε το κριτικό σας φίλτρο απέναντι στους εκπαιδευμένους δημοσιογράφους της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας.

Η Δολίχη του Δήμου Ελασσόνας βρίσκεται στη βόρεια Θεσσαλία και είναι χτισμένη στους πρόποδες του δυτικού Ολύμπου. Οι μόνιμοι κάτοικοι, σύμφωνα με την επίσημη καταμέτρηση του 2001, ανέρχονται στους 473, και ως επί το πλείστο ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

To 1925 ο Βασίλης Παντελόπουλος, από την Μεσσηνία, πρωτοδιορίστηκε ως δάσκαλος στο Μικρό Ελευθεροχώρι. Δυστυχώς όμως τον πρώτο του μισθό του τον κλέψανε από το μαξιλάρι του, όπου τον εφύλαγε. Την επόμενη μέρα πικραμένος επισκέφτηκε τον Επιθεωρητή Εκπαίδευσης στην Ελασσόνα και του υπέβαλε την παραίτησή του ζητώντας και χρήματα για τα εισιτήρια επιστροφής. Ο Επιθεωρητής του πρόσφερε καφέ και πάνω στη συζήτηση του είπε: «Θα σε στείλω σε ένα χωριό από όπου δεν θα φύγεις ποτέ!». Έτσι ήρθε ως δάσκαλος στο Σαραντάπορο και κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι, πράγματι, αυτό το μικρό και άγονο χωριό θα τον κάνει να το αγαπήσει τόσο και να αφιερώσει σ’ αυτό πολλά χρόνια από τη ζωή τoυ.